Ook herinnerde ik mezelf eraan dat het oké is om hulpmiddelen te gebruiken. Er is geen schande in het accepteren dat je geheugen misschien niet meer is wat het was. Sterker nog, het geeft je de mogelijkheid om slimme oplossingen te vinden die je leven makkelijker maken. Nu weet ik: ik hoef niet alles te onthouden, ik hoef alleen maar te weten waar ik het kan terugvinden. En dat geeft rust.
Mijn telefoon werd mijn redding. Waar ik eerst nog dacht dat ik alles zelf wel zou onthouden, merkte ik al snel dat dat niet meer realistisch was. Boodschappenlijstjes, verjaardagen, afspraken, alles gaat nu in mijn telefoon. En eerlijk gezegd… mijn geheugen is er alleen maar blij mee. Want er zijn nogal wat momenten geweest waarbij het geheugen me in de steek liet, en die zijn achteraf gezien best grappig.
Zo was er bijvoorbeeld die ene zomer waarin ik wanhopig op zoek was naar mijn favoriete zomershirt. Wekenlang dacht ik dat ik het kwijt was. Ik was zelfs bijna naar de winkel gegaan om een nieuwe te kopen. Uiteindelijk vond ik het shirt – netjes opgevouwen en wel – in de kast op zolder, waar ik het na de vorige zomer had opgeborgen en compleet vergeten was. Wat hebben we gelachen toen ik erachter kwam! Blijkbaar had mijn verstand toen besloten dat het zomershirt daar op een veilige plek lag, maar mijn geheugen vond dat een heel goed bewaard geheim.
Of die keer dat ik mijn dochter haar knuffel gaf voor het slapengaan, en ze verbaasd naar me keek. “Mama, ik heb die knuffel al!” zei ze, terwijl ze me de tweede knuffel liet zien die ze al had. Het bleek dat ik, in mijn verwarring, dezelfde knuffel twee keer had gekocht, omdat ik dacht dat ze de eerste kwijt was. Dus nu had ze twee identieke knuffels – dubbel zoveel knuffelplezier, denk ik dan maar! Soms levert mijn vergeetachtigheid gelukkig ook leuke verrassingen op.
Deze momenten herinneren me eraan dat je niet alles te serieus moet nemen. Ja, het kan frustrerend zijn als je geheugen niet altijd meewerkt, maar het heeft ook z’n komische kanten. En dat maakt het allemaal wat lichter.
Wat me enorm heeft geholpen, is structuur in mijn dag aanbrengen. Routine werd mijn geheime wapen. Door vaste plekken voor spullen te hebben en dingen op vaste tijden te doen, creëerde ik meer rust in mijn hoofd. Kleine aanpassingen maakten een groot verschil. Sleutels altijd op dezelfde plek leggen, bijvoorbeeld. Of elke ochtend even mijn notities in mijn telefoon doornemen om de dag door te nemen.
Het belangrijkste is dat ik leerde mijn geheugen niet te zien als iets wat me beperkt, maar als iets waar ik creatief mee kan omgaan. Technologie, routines, en soms gewoon de humor van het leven helpen me om het overzicht te behouden. En als ik toch iets vergeet, dan lach ik erom. Want uiteindelijk is geen mens perfect – en mijn geheugen ook niet.
