Welkom bij een nieuwe aflevering. Vandaag wil ik een gevoelig onderwerp bespreken: mijn liefdesleven en mijn relatie met mijn ex. Het is een onderwerp waar ik lang over heb nagedacht, en ik wil het graag met jullie delen, omdat ik weet dat er veel mensen zijn die zich in mijn verhaal zullen herkennen.
Mijn ex, Mischa, is iemand die altijd sterk in zijn schoenen staat. Hij laat zich niet snel van de wijs brengen, en dat gaf me vaak houvast in moeilijke tijden. Toen we nog in Turkije woonden, waren we heel erg op elkaar aangewezen. Dat had zeker zijn voordelen. We hadden elkaar echt nodig, zowel praktisch als emotioneel. Maar toen we terugkwamen in Nederland, en ons leven in Zwolle opnieuw vorm moesten geven, merkte ik dat ons huwelijk veranderde.
De kinderen werden ouder, en waar ze eerst heel erg gefocust waren op papa en mama, begonnen ze hun eigen weg te vinden. Dat is natuurlijk een normale ontwikkeling, maar het betekende ook dat er minder momenten waren waarop we als gezin echt samen waren. Tegelijkertijd werkte Mischa heel hard, en hoewel dat bewonderenswaardig is, voelde ik me steeds meer verloren en eenzaam.
Er was ook een andere kant aan het verhaal: ik was niet altijd eerlijk geweest over hoe ik me voelde. Ik wilde niet de spelbreker zijn, niet degene die het plezier bederft door te zeggen dat ik moe was of dat ik niet meer kon. Dus hield ik vol, ging ik vroeg naar bed, of viel ik simpelweg in slaap voor de tv. Het was een manier om door te gaan, om niet de ‘zwakke schakel’ te zijn, maar het zorgde ervoor dat ik me steeds verder van Mischa en ons leven verwijderde.
Het gevoel van eenzaamheid werd steeds groter, en ik had moeite om mijn plek te vinden. Maar toen gebeurde er iets wat alles veranderde: ik vond werk als consulent bij Mens en Relatie. Het was een baan waar ik echt mijn ei in kwijt kon. Ik had eindelijk het gevoel dat ik weer meetelde, dat ik iets bijdroeg en dat ik een doel had buiten het huis en het gezin.
Die baan gaf me nieuwe energie en zelfvertrouwen. Het gaf me de mogelijkheid om weer te praten met anderen, om mezelf te ontwikkelen, en om een nieuwe kant van mezelf te ontdekken. Maar tegelijkertijd legde het ook bloot hoezeer ik in mijn relatie met Mischa vastzat. De eenzaamheid die ik voelde, verdween niet zomaar door te werken. Er was meer nodig om onze relatie te herstellen, en uiteindelijk bleek dat een brug te ver.
Deze periode heeft me geleerd hoe belangrijk het is om eerlijk te zijn, niet alleen naar anderen, maar ook naar jezelf. Het is zo verleidelijk om de sterke te willen zijn, om niet te willen klagen of de sfeer te verpesten. Maar uiteindelijk beschadigt het je relatie en jezelf.
Dus, voor iedereen die ook door moeilijke momenten in hun relatie gaat: wees eerlijk. Vertel hoe je je voelt, ook al is dat lastig. Eerlijkheid kan pijnlijk zijn, maar het is ook de enige manier om samen verder te komen.
Ik hoop dat mijn verhaal je inspireert om open te zijn in je relaties en voor jezelf te blijven opkomen. Tot de volgende keer!
